ادبیات شعروسرگرمی

به وبلاگ خودتون خوش آمدین

ادبیات شعروسرگرمی

به وبلاگ خودتون خوش آمدین

¤داستان ابر صورتی(قسمت سوم)¤

ﻣﺎﺭﺍﺩﺍﺧﻞﮐﺎﻣﯿﻮﻥﻫﺎﭼﯿﺪﻧﺪﻭﺑﻪ ﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩﺑﺮﺩﻧﺪ،ﺁﻧﺠﺎﻣﺮﺍﺑﺎﻫﻤﻪﯼﺑﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﯼﮐﻪﺍﺯﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥﻫﺎﯼ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢﺳﻮﺍﺭﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﯾﻢ.ﻭﻗﺘﯽﺩﺭﺗﻬﺮﺍﻥﺑﻪﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢﻫﻮﺍ ﺍﺑﺮﯼ ﺑﻮﺩ.ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﯾﮑﯽﺍﺯﺍﻧﺒﺎﺭﻫﺎﯼﺑﺰﺭﮒﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ ﻣﻬﺮ ﺁﺑﺎﺩﺑﺮﺩﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽﮐﻪﻭﻗﺘﯽ ﺩﯾﭙﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥﺷﺪ.ﺁﻧﻬﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒﺍﻧﺒﺎﺭ ﺭﺍﺑﺴﺘﻨﺪﻭﻣﺎﺭﺍﺍﺯﮐﯿﺴﻪﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭ، ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ.ﮐﻒ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻮﺕ ﻫﺎﯼﯾﮏﺷﮑﻞﺑﻮﺩﻭﻣﺎﺭﺍﺑﻪﺩﻗﺖ ﺩﺍﺧﻞﺗﺎﺑﻮﺕﻫﺎﻣﯽﭼﯿﺪﻧﺪ.ﺑﻌﻀﯽﻫﺎ ﺩﻭﺭﺗﺮﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪﻭﮔﺮﯾﻪﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻗﺘﯽﮐﺎﺭﺷﺎﻥﺗﻤﺎﻡﺷﺪ،ﺭﻭﯼﻫﺮ ﺗﺎﺑﻮﺕﭘﺮﭼﻢﺑﺰﺭﮔﯽﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪﻭﺟﻠﻮﯼ ﺁﻥﯾﮏﻋﮑﺲﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻧﺪ.ﺭﻭﯼﺗﺎﺑﻮﺕ ﻣﻦﻋﮑﺲﺟﻮﺍﻧﯽﺭﺍﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪﺳﺒﯿﻞﻧﺎﺯﮎﺩﺍﺷﺖ.ﻣﻦﺩﺭﻋﻤﺮﻡ ﻫﯿﭻﻭﻗﺖﺳﺒﯿﻞﻧﺪﺍﺷﺘﻢ،ﭘﯿﺪﺍﺑﻮﺩﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽﺩﺭﺧﺎﮎﺩﺷﻤﻦﺷﻤﺎﺭﻩﯼﻣﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.[[[[[بقیه داستان در ادامه مطلب]]]]]ﻣﺎﺭﺍﺩﺍﺧﻞﮐﺎﻣﯿﻮﻥﻫﺎﭼﯿﺪﻧﺪﻭﺑﻪ ﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩﺑﺮﺩﻧﺪ،ﺁﻧﺠﺎﻣﺮﺍﺑﺎﻫﻤﻪﯼﺑﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﯼﮐﻪﺍﺯﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥﻫﺎﯼ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢﺳﻮﺍﺭﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﯾﻢ.ﻭﻗﺘﯽﺩﺭﺗﻬﺮﺍﻥﺑﻪﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢﻫﻮﺍ ﺍﺑﺮﯼ ﺑﻮﺩ.ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﯾﮑﯽﺍﺯﺍﻧﺒﺎﺭﻫﺎﯼﺑﺰﺭﮒﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ ﻣﻬﺮ ﺁﺑﺎﺩﺑﺮﺩﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽﮐﻪﻭﻗﺘﯽ ﺩﯾﭙﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥﺷﺪ.ﺁﻧﻬﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒﺍﻧﺒﺎﺭ ﺭﺍﺑﺴﺘﻨﺪﻭﻣﺎﺭﺍﺍﺯﮐﯿﺴﻪﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭ، ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ.ﮐﻒ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻮﺕ ﻫﺎﯼﯾﮏﺷﮑﻞﺑﻮﺩﻭﻣﺎﺭﺍﺑﻪﺩﻗﺖ ﺩﺍﺧﻞﺗﺎﺑﻮﺕﻫﺎﻣﯽﭼﯿﺪﻧﺪ.ﺑﻌﻀﯽﻫﺎ ﺩﻭﺭﺗﺮﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪﻭﮔﺮﯾﻪﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻗﺘﯽﮐﺎﺭﺷﺎﻥﺗﻤﺎﻡﺷﺪ،ﺭﻭﯼﻫﺮ ﺗﺎﺑﻮﺕﭘﺮﭼﻢﺑﺰﺭﮔﯽﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪﻭﺟﻠﻮﯼ ﺁﻥﯾﮏﻋﮑﺲﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻧﺪ.ﺭﻭﯼﺗﺎﺑﻮﺕ ﻣﻦﻋﮑﺲﺟﻮﺍﻧﯽﺭﺍﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪﺳﺒﯿﻞﻧﺎﺯﮎﺩﺍﺷﺖ.ﻣﻦﺩﺭﻋﻤﺮﻡ ﻫﯿﭻﻭﻗﺖﺳﺒﯿﻞﻧﺪﺍﺷﺘﻢ،ﭘﯿﺪﺍﺑﻮﺩﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽﺩﺭﺧﺎﮎﺩﺷﻤﻦﺷﻤﺎﺭﻩﯼﻣﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﺑﺎﺯﻫﺎﯾﯽﮐﻪﻟﺒﺎﺱﻫﺎﯾﺸﺎﻥﮔﺸﺎﺩ ﻧﺒﻮﺩﻭﻭﺍﮐﺶﻫﺎﯼﺳﺮﺥﺍﺯﺷﺎﻧﻪﺷﺎﻥ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥﺑﻮﺩ،ﺗﺎﺑﻮﺕ ﻫﺎﺭﺍ ﯾﮑﯽﯾﮑﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻧﺪﻭﺩﺭﻣﺤﻮﻃﻪﺑﺎﺯﻭﺑﺰﺭﮒ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻧﺒﺎﺭﭼﯿﺪﻧﺪ.ﺟﻤﻌﯿﺖﺯﯾﺎﺩﯼﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺤﻮﻃﻪﺟﻤﻊﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﮔﺮﯾﻪﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪﻭﺑﻌﻀﯽﻫﺎﻋﮑﺲ ﻗﺎﺏ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﯼ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺩﺳﺖ ﺷﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪ.ﭘﺪﺭﻭﻣﺎﺩﺭﻡﺑﯿﻦﺁﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﺍﺛﺮﯼﻫﻢﺍﺯﭘﺮﻭﺍﻧﻪﻧﺒﻮﺩ.ﺍﮔﺮ ﭼﻬﺮﻩﺍﯼﺩﺍﺷﺘﻢ،ﺷﺎﯾﺪﮐﺴﯽﭘﯿﺪﺍﻣﯽ ﺷﺪﮐﻪﻣﺮﺍﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.ﻓﯿﻠﻢﺑﺮﺩﺍﺭﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼﺩﺍﺧﻞﻣﺤﻮﻃﻪﮐﻪﺳﺮﺑﺎﺯﻫﺎﺁﻥ ﺭﺍﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪﭼﯿﺰﻓﯿﻠﻢﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﮐﺴﯽﻫﻢ ﭘﺸﺖﺗﺎﺑﻮﺕﻫﺎﺑﺮﺟﺎﯾﮕﺎﻩﺑﻠﻨﺪﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺑﻮﺩﻭﺑﺮﺍﯼﻣﺮﺩﻡﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﻭﺳﻂﺟﻤﻌﯿﺖﯾﮏﭼﻬﺮﻩﯼﺁﺷﻨﺎﺑﻮﺩ. ﻋﮑﺲﺟﻮﺍﻧﯽﺑﻮﺩﮐﻪﻣﻮﻫﺎﯼﺧﺮﻣﺎﯾﯽ ﺩﺍﺷﺖﻭﻟﺒﺨﻨﺪﺯﺩﻩﺑﻮﺩ.ﻋﮑﺲﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺩ.ﭘﯿﺮﺯﻧﯽﮐﻪﺭﻭﯼﺳﺮﯼﻗﻬﻮﻩﺍﯼ ﺩﺍﺷﺖﺁﻥﺭﺍﺑﺎﻻﯼﺳﺮﺵﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮﺩ. ﻣﺎﺩﺭﻡﺑﻮﺩ.ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ.ﺧﯿﻠﯽﭘﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﭘﺪﺭﻧﺒﻮﺩ،ﺁﻧﻬﺎﻭﻗﺘﯽﺩﻭﺭﻣﯿﺪﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩﯼﺑﺮﺍﯾﻢﺩﺳﺖﺗﮑﺎﻥﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪﺑﺎ ﻫﻢﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻣﺎﺩﺭﮐﻮﭼﮏﺷﺪﻩﺑﻮﺩ.ﺣﺘﻤﺎً ﭘﺪﺭﻣﺮﺩﻩ،ﺍﮔﺮﻧﻪﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺷﺖﻣﺎﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﯿﺎﯾﺪ. ﺑﻌﺪﺍﺯﺁﻧﮑﻪﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽﻭﻓﯿﻠﻢﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻫﺮ ﻋﮑﺲ ﺭﺍ ﺳﻮﺍﺭ ﺍﺳﺘﯿﺸﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻭﺭﻣﯿﺪﺍﻥﺁﺯﺍﺩﯼﻣﯽﭼﺮﺧﯿﺪﯾﻢ،ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺎﻫﯽﮐﻨﺎﺭﺑﺎﻏﭽﻪﻫﺎﻣﯽﺍﯾﺴﺘﺎﻧﺪﻭﺑﻪ ﺭﺩﯾﻒﻣﺎﺷﯿﻦﻫﺎﯼﺍﺳﺘﯿﺸﻦﻧﮕﺎﻩﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﺍﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﯿﺎﻁﻭﺣﻮﺽﺩﺍﺷﺖ.ﺁﻧﺠﺎﺗﺨﺘﯽﺍﺯ ﻗﺒﻞﺑﺮﺍﯾﻢﺁﻣﺎﺩﻩﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪﻭ ﺍﻃﺮﺍﻓﺶﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺷﻤﻌﺪﺍﻧﯽ ﭼﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎﺭﺍﮔﯿﺞﻣﯽﮐﺮﺩ.ﺗﺎ ﺷﺐﻋﺪﻩﺍﯼﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ،ﭘﯿﺸﺎﻧﯽﺷﺎﻥ ﺭﺍﺑﻪﺗﺎﺑﻮﺕﻣﯽﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻧﺪ،ﮔﺮﯾﻪﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ ﻣﯽﺭﻓﺘﻨﺪ.ﺗﻤﺎﻡﻣﺪﺕ ﻓﻘﻂ ﭘﯿﺮ ﺯﻧﯽﻣﺎﻧﺪﻩﺑﻮﺩ.ﺑﯿﻨﯽﺑﺰﺭﮒﭘﯿﺮﺯﻥﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪﺳﺮﺥﺷﺪﻩﺑﻮﺩ.ﺑﯽﺷﺒﺎﻫﺖﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡﻭﻗﺘﯽﮔﺮﯾﻪﻣﯽﮐﺮﺩ،ﻧﺒﻮﺩ.ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢﻫﻤﻪﯼﺁﺩﻡﻫﺎﻭﻗﺘﯽﮔﺮﯾﻪﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪﺷﺒﯿﻪﻫﻢﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.ﻫﺮﭘﻨﺞ ﺩﻗﯿﻘﻪﯾﮑﺒﺎﺭﺑﻠﻨﺪﻣﯽﺷﺪﻭﮔﻮﺷﻪﺍﯼ ﺍﺯﺗﺎﺑﻮﺗﻢﺭﺍﻣﯽﺑﻮﺳﯿﺪ.ﺍﻣﺎﻫﺮﺑﺎﺭﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖﺩﺭﺗﺎﺑﻮﺕﺭﺍﺑﺎﺯﮐﻨﺪ،ﭼﻨﺪﻧﻔﺮ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪﺵﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩﯼﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﺮﻣﯽ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺻﺒﺢﺭﻭﺯﺑﻌﺪﺗﺎﺑﻮﺕﻣﺮﺍﺩﺍﺧﻞﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﯿﺸﻦﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪﻭﺑﺎﻻﯼﺗﭙﻪﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﺭﺝﺷﻬﺮﺑﺮﺩﻧﺪ.ﺍﻃﺮﺍﻑﺗﭙﻪﭘﺮﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖﻫﺎﯼﻗﺪﯾﻤﯽﺑﻮﺩﺁﻧﺠﺎﭼﻨﺪﻗﺒﺮ ﺑﺰﺭﮒﻭﺑﺎﺷﮑﻮﻩﺑﺮﺍﯼﻣﺎﮐﻨﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻗﺘﯽﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪﻣﺮﺍﺳﺮﺟﺎﯾﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪﺩﺭﺗﺎﺑﻮﺕﺭﺍﺑﺎﺯﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﭘﯿﺮ ﺯﻥﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽﻧﺒﻮﺩ،ﺍﻭﺍﺻﻼًﺗﮑﺎﻥﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﺩ.ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪﯼ ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻩﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥﺍﻧﮕﺸﺖﺁﻥﺩﺳﺖﺩﯾﮕﺮﺑﻮﺩ، ﺧﯿﺮﻩﻧﮕﺎﻩﻣﯽﮐﺮﺩ.ﺍﻭﺣﺘﯽﮔﺮﯾﻪﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ. ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﺩﻓﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺳﻨﮓ ﺳﯿﺎﻩ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽﮐﻪﻫﻢﻗﺪﺧﻮﺩﻡﺑﻮﺩ،ﺭﻭﯼﻗﺒﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪﻭﺑﺎﻻﯼﺁﻥﻋﮑﺲﺟﻮﺍﻥ ﺳﺒﯿﻞﻧﺎﺯﮎﺭﺍﻧﺼﺐﮐﺮﺩﻧﺪ.ﭘﯿﺮﺯﻥ ﻫﻨﻮﺯﺑﻪﺳﻨﮓﺧﯿﺮﻩﻣﺎﻧﺪﻩﺑﻮﺩ.ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺻﻨﺪﻟﯽﺍﯼﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪﺑﻨﺸﯿﻨﺪ، ﺣﺘﻤﺎًﺭﻭﻣﺎﺗﯿﺴﻢﺩﺍﺷﺖ.ﻣﺜﻞﺩﯾﺮﻭﺯ ﻋﺪﻩﯼﺯﯾﺎﺩﯼﺟﻤﻊﺷﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪﻭﻓﯿﻠﻢ ﺑﺮﺩﺍﺭﻫﺎﺍﺯﻫﻤﻪﭼﯿﺰﻓﯿﻠﻢﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺁﻧﺠﺎﻫﻢﺳﮑﻮﯾﯽﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺑﻮﺩﻧﺪﻭ ﮐﺴﯽﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽﻣﯽﮐﺮﺩ.ﻫﻮﺍﺍﺑﺮﯼ ﺑﻮﺩﻭﻓﻼﺵﺩﻭﺭﺑﯿﻦﻫﺎﻣﺜﻞﺑﺮﻕﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ.ﺑﻌﺪ ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﭘﯿﺮ ﺯﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺯﺍﯾﻦﺑﺎﻻﺗﻬﺮﺍﻥﺗﺎﺩﻭﺭﺩﺳﺖﻫﺎ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ.ﺁﻥﻗﺪﺭﺩﻭﺭﺍﺳﺖﮐﻪﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢﺧﺎﻧﻪﯼﭘﺮﻭﺍﻧﻪﺭﺍﭘﯿﺪﺍﮐﻨﻢ.ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼﮐﻪﻧﻪﻣﺎﻩﺑﺮﺍﯼﻧﻮﺷﺘﻨﺶﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡﺷﺎﯾﺪﻫﻨﻮﺯﺟﺎﯾﯽﺩﺭ ﺑﺎﯾﮕﺎﻧﯽ ﻫﺎﯼﻋﺮﺍﻕﺑﺎﺷﺪ.ﺷﯿﺸﻪﯼﻋﻄﺮﻫﻢ ﺣﺘﻤﺎًﺑﺎﺯﺑﺎﻟﻪﻫﺎﺩﻓﻦﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪﯾﮏﺭﻭﺯﺑﺮﺍﯼﻫﻮﺍﺧﻮﺭﯼﺍﯾﻦ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﮊﻣﺴﯽﺑﺮﺍﻕﻣﯽﺯﻧﺪﯾﺎﻧﻪ.ﻓﺼﻞ ﺧﻮﺑﯽﺳﺖ.ﻫﻮﺍﮔﺎﻫﯽﺁﻓﺘﺎﺑﯽﻣﯽ ﺷﻮﺩﻭﮔﺎﻫﯽﺑﺎﺭﺍﻥﻣﯽﮔﯿﺮﺩ.ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥﺗﮑﻪﺍﺑﺮﺑﺰﺭﮔﯽﺳﺖﮐﻪﺑﺎﻻﯼ ﺁﻥﺻﻮﺭﺗﯽﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﭘﺮﻭﺍﻧﻪﺍﯼ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽﺭﻭﯼﻋﻠﻒﻫﺎﯾﯽﮐﻪﮔﻞﻫﺎﯼ ﺯﺭﺩﺩﺍﺭﻧﺪﻧﺸﺴﺘﻪﺍﺳﺖ.ﺣﺎﻻﺑﻠﻨﺪﻣﯽ ﺷﻮﺩﻭﺑﻪﻃﺮﻑﺩﺭﺧﺖﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ¤¤¤[پایان]¤¤¤
نظرات 4 + ارسال نظر
هنگامه سه‌شنبه 5 دی‌ماه سال 1391 ساعت 02:02 http://hengameharjomand.blogsky.com

آجی گلم واقعا دردناک بود

خیلی حزن و اندوه داشت

هنگامه سه‌شنبه 5 دی‌ماه سال 1391 ساعت 02:03 http://hengameharjomand.blogsky.com

راست راستی به سر بچه های این مرز و بوم چی گذشت

سلام نفسم الهی قربونت برم آجی جوون لطف داری فدات بشم خوشحالم که از این داستان خوشت اومد گریه هاتم بخاطر قلب پاک وبا احساس و مهربونیه که داری

هنگامه سه‌شنبه 5 دی‌ماه سال 1391 ساعت 02:04 http://hengameharjomand.blogsky.com

فدای تو آجی گلم

هنگامه چهارشنبه 6 دی‌ماه سال 1391 ساعت 00:43 http://hengameharjomand.blogsky.com

ممنون واقعنی درد ناکه این قصه ها

ممنون که یادم میکنی با اینکه الان موقع امتحانات هست

خواهش میکنم آجی جووووووووونم نفسم

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد