ادبیات شعروسرگرمی
به وبلاگ خودتون خوش آمدینادبیات شعروسرگرمی
به وبلاگ خودتون خوش آمدین¤داستان عروسک¤
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﻩ ﯼ ﮐﻮﭼﮑﻢ ﻋﺮﻭﺳﮏ ﺑﺨﺮﻡ.ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺴﺮﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻋﺮﻭﺳﮏ ﺩﺭ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻤﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ:ﻋﻤﻪ ﺟﺎﻥ…ﺍﻣﺎ ﺯﻥ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ:ﺟﯿﻤﯽ، ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻮﻟﻤﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ! ﺯﻥ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﺭﻓﺖ.ﺑﻪ ﺍﺭﺍﻣﯽ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﮎ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ:ﻋﺮﻭﺳﮏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﺨﺮﯼ؟ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ، ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺪﻡ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺑﺒﺮﺩ.ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ:ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﭘﺴﺮﮎ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺭﻓﺘﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﺪﺍ، ﭘﺪﺭﻡ ﻣﯿﮕﻪ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭﻩ ﺑﺰﻭﺩﯼ ﺑﺮﻩ ﭘﯿﺶ ﺧﺪﺍ ﭘﺴﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ¤¤¤¤بقیه داستان را در ادامه مطلب دنبال کنید¤¤¤¤ ادامه مطلب ...¤داستان اشتیاق¤
ﺍﺯﭘﻨﺠﺮﻩﺑﻪﺑﯿﺮﻭﻥﻧﮕﺎﻩﮐﺮﺩﻡﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺑﺮﯼﺑﻮﺩ،ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﯼﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺍﻭﺭﺍﻣﯽﮐﺮﺩﻥﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﻭﺭﺍﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ،ﻗﻄﺮﻩﻫﺎﯼﺁﺏﻧﻢﻧﻢﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺒﻌﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ.ﻫﻤﻪﭼﯿﺰﺍﯾﻦﺭﻭﺯﻫﺎﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ،ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼﮐﻪﭼﻨﺪﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﯿﺶﺑﻪﻇﻬﻮﺭﻣﻮﻋﻮﺩﺵﻧﻤﺎﻧﺪﻩﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﺑﺮﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ.ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺻﺒﺢ ﺑﺎ ﻃﻠﻮﻉ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﺗﺎﺭﯾﮑﯽﻫﺎﺍﺯﺑﯿﻦﺭﻓﺖﻭﻣﯽ ﺷﺪﻓﮑﺮﮐﺮﺩﮐﻪﻓﺮﺻﺘﯽﻣﺠﺪﺩﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽﻭﺟﺒﺮﺍﻥﺩﯾﺮﻭﺯﻫﺴﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩﮐﻪﮐﺎﺋﻨﺎﺕﻟﺒﺨﻨﺪﺷﺎﺩﯼﺳﺮﺩﺍﺩﻧﺪ. ﺁﺧﺮﭼﻨﺪﺭﻭﺯﯼﺑﻮﺩﮐﻪﭘﺸﺖﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﺑﺮﯼ ﻧﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺍﺯﺧﻮﺭﺷﯿﺪﭘﺮﺳﯿﺪﻡﺍﮔﺮﺍﻭﻧﺒﺎﺷﺪﺁﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؟ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼﺯﺩﻭﮔﻔﺖﺧﻮﺍﻫﯿﻢﺩﯾﺪ.ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦﺩﯾﻮﺍﺭﯼﺍﺯﺍﺑﺮﺑﺮﺍﯼﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪﭘﺸﺖﺁﻥﭘﻨﻬﺎﻥﺷﻮﺩ، ﺑﻪﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﻋﺎﺩﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ. ﺩﺭﺧﺖﮐﻬﻨﺴﺎﻝﮔﻔﺖ:ﺍﮔﺮﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪﻫﯿﭻﮐﺲﻧﯿﺴﺖ.ﺍﻣﺎﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢﻭﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻢﺍﯾﻤﺎﻥﭘﯿﺪﺍﮐﻨﻢ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ. ﺭﻭﺯﯼﮐﻪﭘﻨﻬﺎﻥﺷﺪ،ﮔﻞﻫﺎﺩﯾﮕﺮ ﻧﺨﻨﺪﯾﺪﻧﺪ،ﺁﻥﺭﻭﺯﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻣﺴﯿﺮﺧﻮﺩ ﺭﺍﮔﻢﮐﺮﺩﺩﺭﻧﺒﻮﺩﺍﻭﻫﻤﻪﭼﯿﺰﺑﻮﯼ ﮐﻬﻨﮕﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ. ﻫﻤﻪﭘﯿﺶﺩﺭﺧﺖﭘﯿﺮﺭﻓﺘﻦ،ﺍﻭﺑﻪﺁﻧﻬﺎ ﻣﮋﺩﻩﯼﻇﻬﻮﺭﻣﯽﺩﺍﺩﻭﻣﯽﮔﻔﺖ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ. ﺑﺎﺧﻮﺩﻓﮑﺮﮐﺮﺩﻡﺁﯾﺎﺑﺰﻭﺩﯼﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦﻭﺿﻊﻭﻧﺪﯾﺪﻧﺶﺭﺍﻋﺎﺩﺕﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ؟ ﭼﻨﺪﺭﻭﺯﮔﺬﺷﺖﺍﻣﺎﻫﯿﭽﮑﺲﺑﻪﺍﯾﻦ ﻭﺿﻊﻋﺎﺩﺕﻧﮑﺮﺩﻫﻤﻪﺩﺭﺳﮑﻮﺕ ﻣﻄﻠﻖﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﻭﺭﺍﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ.ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡﺍﯾﻦﻣﺪﺕﺍﯾﻦﺗﺎﺭﯾﮑﯽﻭﺳﺎﯾﻪﻫﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪﭘﺎﯾﮑﻮﺑﯽﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ،ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽﻫﺎﺩﺍﺷﺖﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍﻓﺘﺢﻣﯽ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪﺻﺪﺍﯼﺯﻣﯿﻦﻫﻢﺩﺭﺁﻣﺪﺭﻭﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥﮐﺮﺩﻭﮔﻔﺖ:ﻣﺎﺑﻪﺗﻮﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﯾﻢ.ﺩﺭﻧﺒﻮﺩﺗﻮﺩﺭﺧﺘﺎﻥﺩﯾﮕﺮﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼﯾﮏﺩﯾﮕﺮﺭﺍﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ،ﺩﺭﻧﺒﻮﺩ ﺗﻮﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﺯﻣﺴﯿﺮﺧﻮﺩﮔﻢﺷﺪﻩ،ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺗﻮﺑﻠﺒﻼﻥﺩﯾﮕﺮﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻧﻨﺪﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺗﻮ ﺷﺎﺩﯼﺩﯾﮕﺮ ﺭﻧﮕﯽﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺧﻔﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥﺑﯿﺎﭘﯿﺶﻣﺎﺑﺮﮔﺮﺩﻭﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪﺯﻧﺎﻥﺍﺯﭘﺸﺖﺩﯾﻮﺍﺭﺍﺑﺮﯼﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﮐﻢﮐﻢﺟﺎﺭﺍﺩﺳﺘﯽﮐﺸﯿﺪﻭ ﺭﻭﺷﻦﮐﺮﺩ،ﺍﻧﮕﺎﺭﺑﺎﺯﯼﺭﻧﮕﻬﺎﺑﻮﺩ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥﺳﺒﺰ،ﮔﻞﻫﺎﯼﺳﺮﺥﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﺑﯽ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺭﻧﮕﯽ... ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻭﺩﯾﮕﺮ ﯾﮏ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕﺑﻮﺩ...¤خلوص پیر زن¤
ﯾﮑﺸﻨﺒﻪﺑﻮﺩ ﻭﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺧﺎﻧﻢﻧﺴﺒﺘﺎﻣﺴﻦﻣﺤﻠﻪ،ﺩﺍﺷﺖﺍﺯ ﮐﻠﯿﺴﺎ ﺑﺮﻣﯿﮕﺸﺖ. ﺩﺭﻫﻤﯿﻦﺣﺎﻝﻧﻮﻩﺍﺵﺍﺯﺭﺍﻩﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﯾﻪ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ: ﻣﺎﻣﺎﻥﺑﺰﺭﮒ،ﺗﻮﻣﺮﺍﺳﻢﺍﻣﺮﻭﺯ،ﭘﺪﺭ ﺭﻭﺣﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﺗﻮﻥ ﭼﯽ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﮐﺮﺩ ؟! ﺧﺎﻧﻢﭘﯿﺮﻣﺪﺗﯽﻓﮑﺮﮐﺮﺩﻭﺳﺮﺵﺭﻭ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻋﺰﯾﺰﻡ،ﺍﺻﻼﯾﮏﮐﻠﻤﻪﺍﺵﺭﻭﻫﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺑﯿﺎﺭﻡ!!! ﻧﻮﻩ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ: ﺗﻮﮐﻪﭼﯿﺰﯼﯾﺎﺩﺕﻧﻤﯿﺎﺩ،ﻭﺍﺳﻪﭼﯽ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﻤﺶ ﻣﯿﺮﯼ ﮐﻠﯿﺴﺎ ؟!! ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒﺗﺒﺴﻤﯽﺑﺮﻟﺒﺎﻧﺶﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ. ﺧﻢﺷﺪﺳﺒﺪﻧﺦﻭﮐﺎﻣﻮﺍﺵﺭﻭﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺍﺩ ﺩﺳﺖ ﻧﻮﻩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻋﺰﯾﺰﻡﻣﻤﮑﻨﻪﺑﺮﯼﺍﯾﻨﻮﺍﺯﺣﻮﺽﭘﺮ ﺁﺏ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﻡ ﺑﯿﺎﺭﯼ ؟! ﻧﻮﻩﺑﺎﺗﻌﺠﺐﭘﺮﺳﯿﺪ:ﺗﻮﺍﯾﻦﺳﺒﺪ؟ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺎﺍﯾﻦﻫﻤﻪﺷﮑﺎﻑﻭﺩﺭﺯﺩﺍﺧﻞﺳﺒﺪ ﺁﺑﯽ ﺗﻮﺵ ﺑﻤﻮﻧﻪ!!! ﺭﺯﯼﺩﺭﺣﺎﻟﯽﮐﻪﺗﺒﺴﻢﺑﺮﻟﺒﺎﻧﺶﺑﻮﺩ ﺍﺻﺮﺍﺭﮐﺮﺩ:ﻟﻄﻔﺎﺍﯾﻦﮐﺎﺭﺭﻭﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻩ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺩﺧﺘﺮﮎﻏﺮﻭﻟﻨﺪﮐﻨﺎﻥﻭﺩﺭﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮔﺶ ﺭﻭ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺳﺒﺪﺭﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻭﺭﻓﺖ،ﺍﻣﺎﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪﺑﻌﺪ،ﺑﺮﮔﺸﺖﻭﺑﺎﻟﺤﻦ ﭘﯿﺮﻭﺯﻣﻨﺪﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮔﻔﺖ: ﻣﻦﻣﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢﮐﻪﺍﻣﮑﺎﻥﭘﺬﯾﺮﻧﯿﺴﺖ، ﺑﺒﯿﻦﺣﺘﯽﯾﻪﻗﻄﺮﻩﺁﺏﻫﻢﺗﻪﺳﺒﺪ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ! ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒﺳﺒﺪﺭﻭﺍﺯﺩﺳﺖﻧﻮﻩﺍﺵ ﮔﺮﻓﺖﻭﺑﺎﺩﻗﺖﺯﯾﺎﺩﯼﻭﺍﺭﺳﯿﺶﮐﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺁﺭﻩ،ﺭﺍﺳﺖﻣﯿﮕﯽﺍﺻﻼﺁﺑﯽﺗﻮﺵ ﻧﯿﺴﺖﺍﻣﺎﺑﻨﻈﺮﻣﯿﺮﺳﻪﺳﺒﺪﻩﺗﻤﯿﺰﺗﺮ ﺷﺪﻩ ، ﯾﻪ ﻧﯿﮕﺎﻩ ﺑﻨﺪﺍﺯ!…¤داستان اولین عشق¤
ﯾﮑﯽ ﺑﻮﺩ ﯾﮑﯽ ﻧﺒﻮﺩ. ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ. ﯾﮏ ﺯﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ. ﺯﻥﺑﻪﺁﺏﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻧﮕﺎﻩﻣﯽﮐﺮﺩﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦﺑﻮﺩ.ﻣﺮﺩﺑﻪﺁﺳﻤﺎﻥﻧﮕﺎﻩﻣﯽ ﮐﺮﺩﻭﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮﺩ.ﺧﺪﺍﻏﻢ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻭﻏﻤﮕﯿﻦﺑﻮﺩ.ﺧﺪﺍﮔﻔﺖ:ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﻡ،ﭘﺲﻫﻤﺪﯾﮕﺮﺭﺍﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﻣﺮﺩﺳﺮﺵﺭﺍﭘﺎﻳﻴﻦﺍﻧﺪﺍﺧﺖﻭﺑﻪﺁﺏ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺏ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ. ﺯﻥﺑﻪﺁﺏﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻧﮕﺎﻩﮐﺮﺩﻭﻣﺮﺩﺭﺍ ﺩﯾﺪ. ﺧﺪﺍﺑﻪﺁﻧﻬﺎﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽﺑﺨﺸﯿﺪﻭﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝﺷﺪﻧﺪ.ﺧﺪﺍﺧﻮﺷﺤﺎﻝﺷﺪﻭ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭﯾﺪ. ﻣﺮﺩﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶﺭﺍﺑﺎﻻﯼﺳﺮﺯﻥﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺧﯿﺲ ﻧﺸﻮﺩ.ﺯﻥ ﺧﻨﺪﯾﺪ. ﺧﺪﺍﺑﻪﻣﺮﺩﮔﻔﺖ:ﺑﻪﺩﺳﺖﻫﺎﯼﺗﻮ ﻗﺪﺭﺕﻣﯽﺩﻫﻢﺗﺎﺧﺎﻧﻪﺍﯼﺑﺴﺎﺯﯼﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﺮﺩﺯﯾﺮﺑﺎﺭﺍﻥﺧﯿﺲﺷﺪﻩﺑﻮﺩ.ﺯﻥ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶﺭﺍﺑﺎﻻﯼﺳﺮﻣﺮﺩﮔﺮﻓﺖ. ﻣﺮﺩ ﺧﻨﺪﯾﺪ. ﺧﺪﺍﺑﻪﺯﻥﮔﻔﺖ:ﺑﻪﺩﺳﺖﻫﺎﯼﺗﻮ ﻫﻤﻪﺯﯾﺒﺎﯾﯽﻫﺎﺭﺍﻣﯽﺑﺨﺸﻢﺗﺎﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ ﺭﺍ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻨﯽ. ﻣﺮﺩﺧﺎﻧﻪﺍﯼﺳﺎﺧﺖﻭﺯﻥﺁﻥﺭﺍﮔﺮﻡ ﮐﺮﺩ.ﺁﻧﻬﺎﺧﻮﺷﺤﺎﻝﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩ... ﯾﮏﺭﻭﺯﺯﻥﭘﺮﻧﺪﻩﺍﯼﺭﺍﺩﯾﺪﮐﻪﺑﻪ ﺟﻮﺟﻪﻫﺎﯾﺶﻏﺬﺍﻣﯽﺩﺍﺩ.ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍﺑﻪﺳﻮﯼﺁﺳﻤﺎﻥﺑﻠﻨﺪﻣﺮﺩﺗﺎﭘﺮﻧﺪﻩ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ. ﺍﻣﺎﭘﺮﻧﺪﻩﻧﯿﺎﻣﺪﻭﺩﺳﺘﻬﺎﯼﺯﻥﺭﻭﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﺎﻧﺪ. ﻣﺮﺩﺍﻭﺭﺍﺩﯾﺪ.ﮐﻨﺎﺭﺵﻧﺸﺴﺖﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶﺭﺍﺑﻪﺳﻮﯼﺁﺳﻤﺎﻥﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺧﺪﺍﺩﺳﺘﻬﺎﯼﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺩﯾﺪﮐﻪﺍﺯﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺑﻮﺩ. ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎﺩﺭﮔﻮﺵﻫﻢﭘﭻﭘﭽﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ. ﺧﺪﺍ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺷﺪ. ﺧﺪﺍﮔﻔﺖ:ﺍﺯﺑﻬﺸﺖﺷﺎﺧﻪﺍﯼﮔﻞﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ. ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎﺷﺎﺧﻪ ﺍﯼﮔﻞﺑﻪ ﻣﺮﺩﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻣﺮﺩﮔﻞﺭﺍﺑﻪﺯﻥﺩﺍﺩﻭﺯﻥﺁﻥﺭﺍﺩﺭ ﺧﺎﮎ ﮐﺎﺷﺖ. ﺧﺎﮎ ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺷﺪ. ﭘﺲﺍﺯﺁﻥﮐﻮﺩﮐﯽﻣﺘﻮﻟﺪﺷﺪﮐﻪﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩ.ﺯﻥﺍﺷﮏﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮎﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﯾﺪ ﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮﺩ. ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎﺑﻪﺍﻭﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪﮐﻪﭼﮕﻮﻧﻪ ﻃﻔﻞﺭﺍﺩﺭﺁﻏﻮﺵﺑﮕﯿﺮﺩﻭﺍﺯﺷﯿﺮﻩ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﻨﻮﺷﺎﻧﺪ. ﻣﺮﺩﺯﻥﺭﺍﺩﯾﺪ ﮐﻪﻣﯽﺧﻨﺪﺩ، ﮐﻮﺩﮐﺶ ﺭﺍﺩﯾﺪﮐﻪﺷﯿﺮﻣﯽﻧﻮﺷﺪ.ﺑﺮﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺧﺎﮎ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺧﺪﺍ ﺷﻮﻕ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺧﻨﺪﯾﺪ. ﻭﻗﺘﯽﺧﺪﺍﺧﻨﺪﯾﺪ،ﭘﺮﻧﺪﻩﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻭﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﺮﺩ ﻧﺸﺴﺖ. ﺧﺪﺍﮔﻔﺖ:ﺑﺎﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺗﺎﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ.ﺭﺍﺳﺖﺑﮕﻮﯾﯿﺪﺗﺎ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﺑﺎﺷﺪ.ﮔﻞﻭﺁﺳﻤﺎﻥﻭﺭﻭﺩﺭﺍ ﺑﻪﺍﻭﻧﺸﺎﻥﺩﻫﯿﺪﺗﺎﻫﻤﯿﺸﻪﺑﻪﯾﺎﺩﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ. ﺭﻭﺯﻫﺎﯼﺁﻓﺘﺎﺑﯽﻭﺑﺎﺭﺍﻧﯽﺍﺯﭘﯽﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ. ﺯﻣﯿﻦﭘﺮﺷﺪﺍﺯﮔﻞﻫﺎﯼﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓﻭ ﻻﺑﻪﻻﯼ ﮔﻞ ﻫﺎﭘﺮ ﺷﺪ ﺍﺯﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﺩ ﻭ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﯾﺪﻧﺪ. ﺧﺪﺍﻫﻤﻪﭼﯿﺰﻭﻫﻤﻪﺟﺎﺭﺍﻣﯽﺩﯾﺪ. ﻣﯽﺩﯾﺪﮐﻪﺯﯾﺮﺑﺎﺭﺍﻥﻣﺮﺩﯼﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ ﺯﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﺶ ﻧﺸﻮﺩ. ﺯﻧﯽﺭﺍﺩﯾﺪﮐﻪﺩﺭﮔﻮﺷﻪﺍﯼﺍﺯﺧﺎﮎﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥﺍﻣﯿﺪﺷﺎﺧﻪﮔﻠﯽﻣﯽﮐﺎﺭﺩ. ﺩﺳﺖﻫﺎﯼﺑﺴﯿﺎﺭﯼﺭﺍﺩﯾﺪﮐﻪﺑﻪﺳﻮﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ... ﺧﺪﺍﺧﻮﺷﺤﺎﻝﺑﻮﺩ،ﭼﻮﻥﺩﯾﮕﺮﻏﯿﺮﺍﺯ ﺍﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮﺩ.¤داستان اشک پدر¤
ﻣﺮﺩﯼﮐﻪﻫﻤﺴﺮﺵﺭﺍﺍﺯﺩﺳﺖﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ،ﺩﺧﺘﺮﺳﻪﺳﺎﻟﻪﺍﺵﺭﺍﺑﺴﯿــﺎﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪ. ﭘﺪﺭﺑﻪﻫﺮﺩﺭﯼﺯﺩﺗﺎﮐﻮﺩﮎﺳﻼﻣﺘﯽ ﺍﺵﺭﺍﺩﻭﺑﺎﺭﻩﺑﺪﺳﺖﺑﯿﺎﻭﺭﺩ،ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻮﻝﺩﺍﺷﺖﺑﺮﺍﯼﺩﺭﻣﺎﻥﺍﻭﺧﺮﺝﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽﺑﯿﻤﺎﺭﯼﺟﺎﻥﺩﺧﺘﺮﮎﺭﺍﮔﺮﻓﺖﻭ ﺍﻭ ﻣﺮﺩ. ﭘﺪﺭﺩﺭﺧﺎﻧﻪﺍﺵﺭﺍﺑﺴﺖﻭﮔﻮﺷﻪﮔﯿﺮ ﺷﺪ.ﺑﺎﻫﯿﭽﮑﺲﺻﺤﺒﺖﻧﻤﯽﮐﺮﺩ، ﺳﺮﮐﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺭﻓﺖ.ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﯾﺎﻧﺶ ﺧﯿﻠﯽﺳﻌﯽﮐﺮﺩﻧﺪﺗﺎﺍﻭﺭﺍﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽﻋﺎﺩﯼﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪﻭﻟﯽﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ. ﺷﺒﯽﭘﺪﺭﺭﻭﯾﺎﯼ ﻋﺠﯿﺒﯽﺩﯾﺪ، ﺩﯾﺪﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖﺍﺳﺖﻭﺻﻒﻣﻨﻈﻤﯽﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﮐﻮﭼﮏﺩﺭﺟﺎﺩﻩﺍﯼﻃﻼﯾﯽ ﺑﻪﺳﻮﯼﮐﺎﺧﯽﻣﺠﻠﻞﺩﺭﺣﺮﮐﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻫﻤﻪﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎﯼﮐﻮﭼﮏﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺷﺎﺩﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻫﺮﻓﺮﺷﺘﻪﺷﻤﻌﯽﺩﺭﺩﺳﺖﺩﺍﺷﺖﻭ ﺷﻤﻊﻫﻤﻪﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﺑﻪﺟﺰﯾﮑﯽ ﺭﻭﺷﻦﺑﻮﺩ.ﻣﺮﺩﺟﻠﻮﺗﺮﺭﻓﺖﻭﺩﯾﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﯼﮐﻪ ﺷﻤﻌﺶﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ. ﭘﺪﺭﻓﺮﺷﺘﻪﻏﻤﮕﯿﻨﺶﺭﺍﺩﺭﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﺩﺍﺩ. ﺍﺯﺍﻭﭘﺮﺳﯿﺪ:ﺩﻟﺒﻨﺪﻡ،ﭼﺮﺍﻏﻤﮕﯿﻨﯽ؟ ﭼﺮﺍ ﺷﻤﻊ ﺗﻮ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺧﺘﺮﮎﺑﻪﭘﺪﺭﺵﮔﻔﺖ:ﺑﺎﺑﺎﺟﺎﻥ،ﻫﺮ ﻭﻗﺖﺷﻤﻊ ﻣﻦﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼﺗﻮﺁﻥﺭﺍﺧﺎﻣﻮﺵﻣﯽﮐﻨﺪﻭﻫﺮ ﻭﻗﺖﺗﻮﺩﻟﺘﻨﮓﻣﯽﺷﻮﯼ،ﻣﻦﻫﻢ ﻏﻤﮕﯿﻦﻣﯽﺷﻮﻡ.ﻫﺮﻭﻗﺖﺗﻮ ﮔﻮﺷﻪﮔﯿﺮﻣﯽﺷﻮﯼ،ﻣﻦﻧﯿﺰﮔﻮﺷﻪ ﮔﯿﺮﻣﯽﺷﻮﻡﻭﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺷﻢ. ﭘﺪﺭﺩﺭﺣﺎﻟﯽﮐﻪﺍﺷﮏﺩﺭﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﯾﺪ. ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﺶﺭﺍﭘﺎﮎﮐﺮﺩ،ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽﻭﻏﻢ ﺭﺍﺭﻫﺎﮐﺮﺩﻭﺑﻪﺯﻧﺪﮔﯽﻋﺎﺩﯼﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.¤عجب اوسکلیه ها¤
ﺍﻣـــــﺮﻭﺯ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺭﯾﺎﺿــــﯽ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ(ﻣﯿﺎﻥ ﺗﺮﻡ)ﻧﺸـــﺴﺘﯿﻢ ﺳﺮ ﺟﻠـــﺴﻪ ، ﻣﻨﻢ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﺨﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺍﺳـــﺘﺮﺱ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺮﮔﻪ ﻫــــﺎ ﺭﻭ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﻮﺷــــﺘﻦ ﮐﺮﺩﻡ... ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌــــﺪ ﺑﻐﻞ ﺩﺳــــﺘﯿﻢ ﺑﺮﮔﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﻏﯿﺎﺏ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺭﻭ ﺩﺍﺩ ﺑﻬـــــــﻢ ﺩﯾـــــﺪﻡ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳـــﻤﺶ ﺭﻭ ﻧﻮﺷــــﺘﻪ ﻭ ﯾﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﻟــــﺶ 911ﺑــﻮﺩ؛ ﻣﻨﻢ ﺍﺳــــــﻢ ﻭ ﺷــــﻤﺎﺭه ﺍﯾﺮﺍﻧﺴﻠﻤﻮ ﻧﻮﺷـــــﺘﻢ ﻭ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻐﻞ ﺩﺳﺘﯿﻢ؛ ﺍﻭﻧﻢ ﻫــــﻢ ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔــــﻪ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﻭﺳــــﮑﻞ ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯿﺖ ﺭﻭ ﺑﻨﻮﯾﺲ ﻧﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺖ ﺭﻭ(((: ﻣﺎﺭﻭ ﻣﯿﮕﯽ|: ﺍﻭﻥ:؟ ﮐﺎﺭﺕ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯽ|: ﺍﯾﺮﺍﻧﺴﻞ|: