¤داستان ترس؛نابودگر عشق¤

ﮐﻨﺎﺭ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ، ﺑﺪﻭﻥ ﭼﺘﺮ ، ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ... ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺎﺵ ﺗﺮﻣﺰ ﮐﺮﺩﻡ ، ﺩﺭ ﻋﻘﺐ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎ ، -ﻣﻤﻨﻮﻥ -ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﺑﺮﻑ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﺎﯼ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﻮﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﻮﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ، ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﺰﻩ ، ﻭ ﺍﻭﻥ ﻟﺤﻈﻪ ، ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩ ، ﻧﻔﺴﻢ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ ، ﭘﺎﻡ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﭼﺴﺒﯿﺪ ﺭﻭﯼ ﺗﺮﻣﺰ ، -ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺪﻩ ؟ ﭼﺸﻤﺎﻣﻮ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺩﺯﺩﯾﺪﻡ ، -ﻧﻪ..ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ، ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ ، ﺷﮏ ﻧﮑﺮﺩﻡ ، ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ.... ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ¤¤¤¤بقیه داستان در ادامه مطلب¤¤¤¤

¤داستان درد عاشقی¤

ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ,ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ,ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﯽ, ﺗﻨﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ,ﯾﮏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ ﺳﺮﺩ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮﺵ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﭘﯿﭽﮏ ﺯﺭﺩ ﺭﻧﮓ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﺵ,ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ,ﻋﻤﯿﻘﺎ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻠﯽ,ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﻓﺮﻕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺮﺳﯿﺪ,ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻼﻗﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ,ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺩﺍﻍ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﺑﺪﻫﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻣﺜﻞ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ,ﻃﺒﻖ ﯾﮏ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ,ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ,ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺵ ﺭﺍ,ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﻣﻘﺼﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ,ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ¤¤¤بقیه داستان در ادامه مطلب¤¤

¤داستان شکلات تلخ¤

ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺗﺮﺱ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪ ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﺶ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ -ﺳﻼﻡ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ....ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﻪ ﮔﺮﻩ ﺧﻮﺭﺩ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻐﻀﺶ ﺗﺮﮐﯿﺪ ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺷﺖ ﺍﺷﮑﺶ,ﺯﻻﻝ ﻭ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺮﻭﺍ ﭼﮑﯿﺪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺵ -ﻣﺎﻣﺎﺍﺍﺍ..ﻧﻢ..ﻣﺎ..ﻣﺎﺍﺍ ﻧﻢ.... ﺻﺪﺍﯾﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪ -ﺍ..ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻋﺰﯾﺰﻡ,ﮔﻢ ﺷﺪﯼ ؟ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻣﺎﻧﺶ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﻖ ﻫﻖ,ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺁﻧﻄﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﻣﺪﺍﻡ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﯿﺴﯽ ﺍﺷﮏ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻐﻀﻢ ﮔﺮﻓﺖ -ﺑﺒﯿﻦ,ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻨﻢ ﻣﺎﻣﺎﻧﻤﻮ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻡ, ﻭﻟﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ,ﺍﻻﻥ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﻣﺎﻣﺎﻧﺎﻣﻮﻧﻮ ﭘﯿﺪﺍﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ, ﺧﺐ ؟¤¤¤بقیه دستان در ادامه مطلب¤¤¤

¤داستان هیچکس¤

ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﺑﺴﺖ ﻭ ﻣﺜﻞ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﺷﻮ ﮐﺸﻴﺪ ﺭﻭﯼ ﺩﮐﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﻴﺎﻧﻮ. ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﻓﻀﺎﯼ ﮐﻮﭼﻴﮏ ﮐﺎﻓﯽ ﺷﺎﭖ ﺭﻭ ﭘﺮ ﮐﺮﺩ. ﺭﻭﺣﺶ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺭﻭﻡ ﻭ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ,ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻠﻖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻭﺝ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﺜﻪ ﻳﻪ ﺁﺩﻡ ﻋﺎﺷﻖ,ﻳﻪ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ,ﻫﻤﻪ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺗﻮﯼ ﻧﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ. ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﻤﯽ ﺩﻳﺪ. ﻫﻤﻪ,ﻫﻤﻪ ﺁﺩﻣﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻭ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﻤﻪ ﺁﺩﻣﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺟﻔﺖ ﺟﻔﺖ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺰ ﻣﻴﺸﺴﺘﻦ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﺷﻮﻥ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻳﻪ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩ. ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﻮﺷﺸﻮﻥ ﻧﻤﻴﻮﻣﺪ. ﺍﻭﻧﻢ ﻣﯽ ﺯﺩ. ﻏﻤﻨﺎﮎ ﻣﯽ ﺯﺩ,ﺷﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﺩ,ﻭﺍﺳﻪ ﺩﻟﺶ ﻣﯽ ﺯﺩ,ﻭﺍﺳﻪ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﺯﺩ. ﭼﺸﻤﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﯽ ﺯﺩ. ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﺑﺮﺍﺵ ﻣﺜﻪ ﻳﻪ ﺩﺭﻳﺎ ﺑﻮﺩ¤¤¤بقیه در ادامه مطلب¤¤¤

¤داستان خنده تلخ سرنوشت¤

ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﮔﻞ ﺭﻭ ﺑﺎ ﻟﻄﯿﻒ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﯾﻪ ﺭﺑﻊ ﺑﻪ ﺍﻭﻣﺪﻧﺶ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩﻡ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﻣﻮ ﺑﺎ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺩﯾﮕﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭﮔﻮﺵ ﻫﻢ ﭘﭻ ﭘﭻ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﻮ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ ﺍﺻﻼ ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻣﻦ ﻫﻤﺘﻮﻧﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ ﻗﺸﻨﮓ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺑﻮﺩ ﺩﺳﺘﻪ ﮔﻞ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺑﯿﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺳﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻤﻪ ﺁﺩﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺣﺴﻮﺩﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻭﺳﻌﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪﻣﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ,ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﻢ,ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺳﺎﻋﺘﻤﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ:ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻩ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻣﻦ,ﻧﻪ,ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻣﯽ ﮔﻦ...¤¤¤بقیه در ادامه مطلب¤¤¤

¤داستان حقیقتی پنهان¤

ﺩﺭﺍﺗﺎﻗﻮ ﻗﻔﻞ ﮐﺮﺩ ﭘﺮﺩﻩ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﻭ ﮐﺸﯿﺪ ﻧﺸﺴﺖ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ سیگار ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﭘﮏ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﻬﺶ ﺯﺩ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻭ ﺩﻭﺩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺁﻣﯿﺨﺖ ﻭ ﻣﺮﺩ,ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺳﺮﺥ, ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺁﻏﻮﺷﯽ ﺭﺧﻮﺗﻨﺎﮎ,ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﻭﺩ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺗﻨﺒﻞ ﺳﯿﮕﺎﺭ,ﻣﻮﺍﺝ ﻭ ﻣﻼﯾﻢ,ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﺤﻮ ﻣﯿﺸﺪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ,ﺩﻭﺩ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺑﻠﻌﯿﺪ ﻭ ﺍﻭﻧﻮ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﺵ,ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﺮﺩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻏﻮﺷﯽ ﺑﯽ ﺭﺣﻤﺎﻧﻪ,ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﻓﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ...¤¤¤بقیه در ادامه مطلب¤¤